Blog

Sta jij in contact met je gevoel?

By 25 januari 2019 april 22nd, 2019 No Comments

Het regisseren van je leven

Heb je dat boek al gelezen? Of die documentaire al gezien? Wat een mooie boodschap, het klopt helemaal!
We vinden herkenning in de naar buiten gebrachte verhalen van anderen. Het inspireert en geeft ons kracht doordat we het gevoel hebben niet de enige te zijn.

Maar hoe zit het met onze eigen ervaringen, onze film, ons volgende geschreven hoofdstuk. Met de hoofdrolspelers en figuranten worden de gebeurtenissen opgeslagen en eenmaal op rol belanden ze in het archief. Wellicht dat het bandje nog eens afgespeeld wordt in het bijzijn van een goede vriend of collega. Een gefragmenteerde werkelijkheid wordt afgespeeld, waarbij een scene net even anders wordt belicht om het verhaal wat smeuïger te maken of juist wat af te vlakken, vanuit zogenaamde zelfbescherming om schuld en schaamte uit de weg te gaan.

Zo ook bij mijzelf. De afgelopen periode met het naar buiten treden van de coachpraktijk, het schrijven van een eerste artikel(tje) en een intro vlog,  kwamen allerlei bekende mentale scenes voorbij met als titel van de film: Ik ben niet goed genoeg. Deze film heb ik inmiddels meer dan honderd keer geschreven, geregisseerd en vertolkt als hoofdrolspeler. Ik kan de film dromen!
Het gaat ongeveer zo dat een man  een heel avontuur begint. Met grote idealen worden er nieuwe ideeën uitgewerkt. Wanneer deze ideeën dan ten uitvoer gebracht moeten worden, is er in eens het inzicht dat er bepaalde kennis of ervaring ontbreekt. Opnieuw wordt er onderzoek verricht, en opnieuw…

De constatering dat ik continu dezelfde film regisseer is confronterend. Ik wilde er iets mee. Enkele jaren geleden heb ik hulp gevraagd bij het doorleven van thema’s die betrekking hadden op bepaalde angsten. Inmiddels een aantal opleidingen en ervaringen verder moest ik het toch allemaal wel een keer zelf kunnen.
En daar was de stem die zei: waarom ga je niet gewoon eens met iemand hierover praten? Huh? Waarom zou ik dat doen? Ja oké, ik ken het uitstelgedrag maar er is toch geen probleem? Alles gaat toch best lekker? Ik heb leuk werk, de coachpraktijk krijgt telkens meer vorm, heb leuke vrienden, voel me fit en gezond en doe al zoveel aan ontwikkeling… Diezelfde stem fluistert zacht: Jaja er is niets aan de hand en je weet het allemaal wel maar je voelt het niet, doorleef het eens…
Wat een gezeik maar oké toe maar dan. Een afspraak gemaakt bij een energetisch counselor en maar zien wat er gebeurt.

Ontwikkelde Mechanismen

De sessie begint met het spelen op een djembé. Zij leidt eerst en geeft aan wanneer we stoppen. Vervolgens mag ik leiden en aangeven wanneer te stoppen. Na een paar keer een lekker ritme getrommeld te hebben stop ik.. maar zij gaat door en kijkt me aan.
Er gebeurt van alles in mijn lijf waarbij mijn mechanismen al redelijk snel naar de voorgrond treden. Om controle te houden begin ik luid op de djembé te slaan, versnel het tempo en rond af met een flinke dreun. Zo dat zal genoeg moeten zijn, niet dus…
Ik zet de djembé neer en ga achterover leunen en denk: “ze doet maar, kijken hoelang ze het volhoudt”. De signalen in mijn lijf compleet negerend en het ongemak weggestopt. Uiteindelijk zeg ik je mag er mee stoppen hoor, ik ben er wel klaar mee..

We komen in gesprek en al snel wordt duidelijk hoe ik over mijn grenzen heb laten gaan en hoe ik het contact met mijn lijf heb verloren door de signalen te negeren. Wordt je wel eens boos vraagt ze? Nou dan moet je het wel ver schoppen geef ik aan. Kortom ik laat de emmer telkens aardig vol lopen in plaats van mijn gevoelens te erkennen en te uiten.
Wat is de reden dat ik dat niet doe? Gevoelens en emoties laten zien en bespreken bij een ander dat is toch ontzettend kwetsbaar? Benoemen wat er niet goed gaat en anders zou moeten, en dan met name bij een ander dat is geen probleem. Maar mijn innerlijke gevoelswereld bij iemand tonen?

Ik kwam er die middag niet mee weg in ieder geval, gelukkig maar! We riepen het gevoel opnieuw op door een situatie uit het verleden te belichten. Ik had een foto meegebracht vanuit de kindertijd waarbij ik me ongemakkelijk voelde. Dit keer bleef ik in contact en voelde ik de angst en onzekerheid van mezelf als 7 jarige jongen. Het mocht er zijn, ik omarmde mezelf en vanuit compassie en liefde vond er heling plaats. Bijzonder kwetsbaar en bijzonder krachtig wat ik ervoer op dat moment.

Verbinden met je gevoel

We zijn zo gewend om onze gevoelens weg te stoppen, er voor weg te lopen of het ongemak bij een ander neer te leggen. Hierdoor verliezen we het contact met onze gevoelswereld (ons lichaam) en het contact met de ander. Naarmate we ouder worden stapelen deze weggestopte gevoelens zich op en komen tot uiting in ons (destructief) gedrag en door ziekten in ons lijf. Het werkt enorm krachtig, helend en verbindend wanneer we weer in contact komen met emoties en gevoelens. .

Herken je bovenstaand verhaal en wil je inzicht en verandering aanbrengen in de patronen die jou belemmeren om andere keuzes te maken? Ik kom graag met je in contact om het samen te onderzoeken.

 

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.