Blog

De kracht van kwetsbaarheid

By 22 april 2019 No Comments

Praten over een ander is makkelijk
Op deze foto sta ik met mijn broeder Silvano en vader Bert. Ook mijn andere broeder Tigo stond op de foto maar die vond het niet zo chill dat ik de foto zou delen. Om eerlijk te zijn ging gedachte ook door mij heen dat ik niet stoer genoeg op de foto zou staan. Waarnaar ik me afvroeg waar gaat deze gedachte (en deze blog) eigenlijk over?

We waren samen naar de wedstrijd Feyenoord – Heracles. Leuk, gezellig, niets bijzonders? Voor mij wel aangezien we nog niet eerder in ons leven met elkaar wat hadden gedaan.

Hoezo niet? Ons gezin heeft zo ook zijn eigen verhaal. In het kort: mijn ouders zijn gescheiden en dit heeft een behoorlijke impact gehad op ons als gezin en op ons als individuen. Hierover later meer..

 

Ben jij sociaal gewenst?
Je kent het wel. De situaties waarbij je in contact met anderen niet je echte gedachtes en gevoelens deelt om wat voor reden dan ook.
Je merkt dat je sociaal wenselijke antwoorden geeft. Reden? Je maakt het horen bij de groep belangrijker dan horen bij jezelf. Je vertelt jezelf een verhaal wat de reden is waarom je dat doet en gaat dat verzonnen verhaal dan ook nog is geloven, want wat moet je anders? De truc van de geest om maar niet de vraag aan jezelf te stellen: Waarom zeg of doe ik eigenlijk iets wat niet overeenkomt met mijn ware gedachtes en gevoel?


Kwetsbaarheid
Inmiddels heb ik aardig wat gelezen en gestudeerd over kwetsbaarheid. Ook het tonen van kwetsbaarheid gaat aardig moet ik zeggen. Gevoel en emoties naar de oppervlakte laten komen en ongefilterd in het bijzijn van andere (onbekende) personen aanwezig laten zijn.

Het is het besluit dat ik op dat neem om mijn hart te openen en het verstand niet de mogelijkheid geef om zich er mee te bemoeien. Het verstand wat analyseert, wikt en weegt en het verleden naar de toekomst projecteert.

Alhoewel er ook nog genoeg momenten zijn waarbij mijn zogenaamde onverschillige houding me er op wijst dat ik de werkelijke verbinding niet aan ga.

Het zijn echter die momenten van openheid waarop ik verlichting ervaar. Verlichting van de last om al die kwetsbaarheid achter een masker mee te dragen. Verlichting van het “moeten” voldoen aan het door mij in het verleden geschetste ideaalbeeld. Onafhankelijk, dominant, rationeel.

Daarnaast voel ik dat op die momenten echte verbinding aanwezig is met de mensen om me heen. Voorbij alle opgebouwde (ego) structuren verbonden in de essentie. Het verhaal zonder filter, zonder het op te leuken of op te blazen. Mensen voelen wanneer het verhaal oprecht is, de rauwe werkelijkheid. Zelfs mocht dat niet het geval zijn dan houd ik enkel mezelf voor de gek.

Mijn leven bestaat uit tragische en magische momenten en alles ertussen in, net als dat van ieder ander. De magie delen is niet zo’n kunst aangezien ik in dat verhaal vaak naar voren kom als de held die iets moois, goeds of grappigs heeft gedaan of gezegd.

De tragiek delen is een heel ander verhaal. Vaak is het zo dat ik in die verhalen overgeleverd ben aan omstandigheden waar ik geen invloed op heb, waar ik iemand pijn heb gedaan of waar ik onzeker was en niet wist wat te doen.

Om die kwetsbaarheid niet te tonen vertelde ik mezelf het verhaal: “Daar wil ik een ander niet mee belasten”. Terwijl het eerlijke antwoord is dat ik bang ben om me kwetsbaar op te stellen en een ander om hulp of een luisterend oor te vragen.

________________

“Kwetsbaarheid is de geboorteplek van innovatie, creativiteit en verandering”

Een mooie quote van Dr. Brene Brown (o.a. bekend van de boeken: kracht van kwetsbaarheid, moed van imperfectie, verlangen naar verbinding & de netflix seminar “the call to courage”) https://www.netflix.com/nl/title/81010166


Hoe mijn verhaal verder gaat..
De relatie met mijn vader heeft de afgelopen 15 jaar bijzondere perioden gekend. Deze perioden werden gekenmerkt door emoties die ik ervoer vanwege de interpretatie die ik gaf aan zijn rol en houding in het gezin.

Mijn vader heeft altijd al veel last gehad van depressieve periode en was daarmee niet bepaald het grote sterke voorbeeld als vader waar ik naar op zoek was. Ik vond er van alles van hoe hij zich opstelde binnen het gezin. In mijn optiek positioneerde hij zich veelal als slachtoffer en dat was iets wat mij niet zou gaan gebeuren.

Ik was zoekend naar hoe ik, als opgroeiende man, mijn positie in zou gaan nemen. In de zoektocht maakte ik de keuze om me te verharden, te “vermannen”. Gedragen als een macho met recalcitrant gedrag om te camoufleren dat ik zoekend was en mensen dat niet wilde laten zien. Mensen mochten niet te dichtbij komen, dan zouden ze namelijk kunnen zien dat ik een soort van blufpoker aan het spelen was.  Zoekend naar mijn identiteit kenmerkte mijn gedrag zich door grenzen op te zoeken en er regelmatig knetter hard overheen te gaan.

In deze rol voelde ik mij totaal niet gelukkig, echter het voordeel was dat mensen me zagen als sterk en onafhankelijk. Dit gevoel gaf mij genoeg voldoening om die rol in stand te houden.
Ergens moest het ongeluk natuurlijk wel geventileerd worden en dat kon ik kwijt in mijn projecties naar mijn vader. De “veroorzaker” van mijn ongeluk. Totaal niet beseffend dat ik hetzelfde deed als wat ik mijn vader zag doen, de rol aannemen van slachtoffer.

In die jaren heb ik de opgekropte boosheid en frustratie op allerlei manieren geuit. Ik heb tegen hem geschreeuwd, hem voor van alles uitgescholden en hem letterlijk van me afgeduwd en geslagen.

Uiteindelijk leverde dit natuurlijk niet het gewenste gevoel op en kwam het verdriet naar voren. Ik heb mezelf een aantal jaren fysiek van hem verwijderd omdat ik het domweg te lastig vond om er mee om te gaan. De afstand had ik nodig om los te komen van de emotionele rollercoaster.

Naast het projecteren naar mijn vader was ik inmiddels ook aardig bezig naar de rest van mijn omgeving. Ik raakte regelmatig verzeild in conflicten met werkgevers, klanten en mensen in mijn omgeving. Het begon te dagen dat het misschien toch eens tijd werd om naar mijn aandeel hierin te kijken…

Door de verdieping in mezelf te zoeken en vraagtekens te zetten bij mijn eigen houding en gedrag ten opzichte van de situaties ontstond er ruimte. Ruimte om te observeren zonder verzeild te raken in de emoties zodat ik de patronen leerde (h)erkennen waardoor de steeds terugkerende situaties tot stand kwamen.

Langzamerhand werd duidelijk dat ik zo hard was geworden voor mezelf en daarmee ook mijn omgeving. Zo hard door allerlei eisen te stellen waar ik en mijn omgeving aan moest voldoen om gewoon te mogen zijn.

Sinds twee jaar heb ik weer contact met mijn vader. Nog steeds vind ik het contact af en toe een uitdaging gezien de rol vader en zoon en de mechanismen die dat met zich meebrengt.

Het accepteren en respecteren van mijn eigen, en daarmee ook zijn processen is een verademing. In kwetsbaarheid delen wat er in ons contact gebeurt. Het benoemen van de deze delen waar we voorheen vanuit schijnveiligheid het liefst omheen bewogen, zorgt voor openheid en verbinding.

Ik merk zelfs dat de erkenning van onze individuele processen ervoor zorgt dat de relatie zich telkens meer op een gezonde manier ontwikkelt.

Wetende dat deze informatie en structuren verder teruggaan in de familiaire lijn. Wetende dat de onbewuste overtuigingen en daarmee gepaard gedrag van generatie op generatie over zijn gegeven. Wetende dat we bezig zijn om deze kettingreactie te doorbreken, ervaar ik veel dankbaarheid.


Heb jij de moed?
Het is moedig om je interne belevingswereld te delen. Het is kwetsbaar, je voelt je naakt en hebt geen controle op de uitkomst terwijl je geest allerlei doemscenario’s fabriceert.

De eerlijkheid die er aan voorafgaat waarmee je erkent dat er patronen aanwezig zijn waarmee je het verleden continu blijft herhalen, zorgt er echter voor dat de deur naar zelfreflectie en observatie open wordt gezet.
Vanuit deze nieuwsgierigheid leer je “jezelf” beter kennen. Je begint te begrijpen uit welke bouwstenen je je muren hebt opgebouwd en op wat voor fundering je huis gebouwd is.

Wanneer de naakte waarheid zich aan je openbaart mag je dat accepteren, niemand is perfect (gelukkig). Wellicht dat er oordelende gedachten door je hoofd spoken. Weet dan dat deze oordelen zich hebben gevormd op basis van die aanwezige patronen.

Het zogenaamde principe van self fulfilling prophecy zoals ze dat noemen.
Weet dan dat je in essentie niet je gedachten bent maar dat je deze hebt opgebouwd vanuit je overtuigingen.

Leer te ervaren dat wie jij in essentie bent, niet hetzelfde is als de gedachten die de hele dag door je hoofd razen.  Leer om milder met jezelf en situaties om te gaan. Door hier bewuste aandacht op te vestigen raak je bekend met en onthecht van de identificaties die je met deze gedachte en gedragspatronen hebt ontwikkeld.


Laat je kwetsbaarheid zien!
(oefening)

We hebben allemaal overtuigingen over mensen in onze omgeving. Deze gecreëerde waarheden kunnen allerlei emoties met zich meebrengen wat open contact in de weg staat. Middels deze oefening ga je op onderzoek uit en deel je wat je hebt ervaren met diegene.

Ga zitten in en sluit je ogen. Zet de intentie om een persoon in beeld te laten komen.

Wanneer deze persoon in beeld is gekomen, stel dan de vraag: Welke overtuiging heb ik met betrekking tot deze persoon? Wanneer de overtuiging zich heeft geopenbaard, schrijf het op.

Je hebt nu de overtuiging die je hebt over de ander opgeschreven. Onze overtuigingen met betrekking tot anderen zeggen echter veel over onszelf. Om dit te onderzoeken stel je jezelf de vraag: Wat zegt deze overtuiging over mij? Wanneer deze informatie zich heeft geopenbaard schrijf je ook dit op. Voel daarna (in je lijf) wat deze informatie met je doet. Er kan van alles naar boven komen.

Nou komt het moment… Ga in gesprek met diegene om het hier over te hebben. Wanneer je jouw ervaring hebt besproken kan je de ander vragen stellen. Als voorbeeld wat het met diegene doet, welke gedachten er in diegene opkomen, etc.

Het voelt kwetsbaar om erover te beginnen maar geloof me, er komt een boeiend gesprek op gang waardoor je elkaars interne leefwerelden beter leert kennen en begrijpen. Het begrip alleen al kan er voor zorgen dat het hebben van de overtuiging zijn kracht verliest.

____________________

Quote Carl Jung:

“Alles wat ons irriteert aan een ander, kan leiden naar een beter begrijpen van onszelf”

 

Veel verbinding en liefde gewenst.

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.